Opinie: Leeftijdontkenners

Onderwerp: Opinie
7 januari 2020
Arie Geurts

[post_category]

Arie Geurts (1957) is kunstschilder en coach en geeft schilderworkshops. Hij heeft een eerlijke, scherpe pen en is tegelijk vol mededogen. In dit opiniestuk schrijft hij over wat hij leeftijdontkenners noemt. Dankzij zijn opmerkzaamheid is het een stuk dat herkenbaarheid oproept. 

Ik kom ze nog wel eens tegen. U ook? Ze vallen mij op. Ik zie ze. De leeftijdontkenners.
De mannen en vrouwen in outfits die niet bij hun leeftijd passen. Dat net iets te korte rokje, die net iets te strakke snelle broek of dat net iets te zwart bijgekleurde haar.

Ook ik doe er weleens aan mee. Mijn leeftijd ontkennen. Net doen alsof ik 10 of misschien wel 20 jaar jonger ben dan in werkelijkheid. Graag doe ik mee aan de gevleugelde uitspraak: 60 is het nieuwe 50.

Hoe komt het dat ik, maar ook anderen, dit wil? Tja, we willen eigenlijk niet ouder worden. We willen lekker jong, fris en fruitig blijven. Ook al laat onze lichamelijke en geestelijke gesteldheid zien dat we ouder worden. Daar kunnen en mogen we niet omheen gaan.

Het ontkennen van mijn leeftijd door mij jonger te kleden is geen ramp. Ik breng er mezelf en een ander niet mee in gevaar. Ik word hooguit vriendelijk toe- of uitgelachen of er wordt achter mijn rug om over gepraat. Deze verbale of non-verbale signalen vang ik gelukkig nog op en brengen me snel weer in de realiteit. Gelukkig maar. Hopelijk mag ik die signalen lang blijven opvangen, zodat ik in de werkelijkheid blijf en mijn leeftijd weer erken.

Het verhaal wordt anders als ik activiteiten onderneem die niet meer bij mijn geestelijke en/of lichamelijke gesteldheid passen. Lichamelijk en geestelijke gesteldheid zijn vaak gekoppeld aan mijn leeftijd. En die kan en mag ik niet ontkennen. Het reactievermogen neemt af en het lijf wordt wat strammer. Mijn gedragingen en activiteiten moet ik hier op aanpassen. Doe ik dat niet dan kan ik mezelf, maar erger nog, een ander in gevaar brengen.

Helaas zie ik nogal eens. Mensen die zichzelf of een ander die hun leven en/of andermans leven in gevaar brengen door het ontkennen van hun leeftijd. De 60-er die op een e-bike de stad doorkruist met een bovengemiddelde snelheid, de 80-er op de snelweg die gemiddeld 80 km per uur rijdt of de 90-er, slecht ter been en met evenwichtsproblemen, die koste wat kost de trap op klautert.
Wat mankeert ze? Wat doen ze zichzelf aan?

Hebben die ontkenners dat dan niet? Heeft zij geen zelfreflectie of mensen in hun omgeving die hen spiegelen of durven te spiegelen? Of luisteren deze leeftijdontkenners niet naar goed bedoelde raad en horen ze de adviezen niet? Zijn ze eigenwijs of …?

Hopelijk blijf ik scherp van geest en hoor ik wat er mij wordt gezegd of geadviseerd. Echter, ik weet ook wel, ook ik zal moeilijk willen toegeven dat ik iets niet meer kan. Want, o wat is het moeilijk om de eigen regie te verliezen en los te laten.

Ik kom mijzelf tegen.

Bent u benieuwd naar de workshops van Arie Geurts? Ga eens naar zijn site: Art in Tact. De afbeelding bovenaan deze pagina is een fragment van een van de schilderijen van Geurts.

Reageren?

We lezen uw reactie graag op onze Facebookpagina!